Ποιο είναι το ζευγάρι που ψυχαγωγεί τους παππούδες της Αθήνας

Ποιο είναι το ζευγάρι που ψυχαγωγεί τους παππούδες της Αθήνας

Η Κωνσταντίνα και ο Νότης ντύνουν ηλικιωµένους µε στέµµατα και κάνουν χορογραφίες µε «Πι»

της Κατερίνας Καμπόσου

Διαλέγουν τα ρούχα τους και ξαγρυπνούν ντυµένοι πάνω από τις κουβέρτες, λαχταρώντας να έρθει το πρωί για να πιάσουν καλή θέση στο σαλόνι.Αυτή είναι η καθηµερινότητα για πολλούς ηλικιωµένους στα γηροκοµεία της Αθήνας που περιµένουν µε ανυποµονησία το δίδυµο που εφαρµόζει το Θάλλω, ένα πρόγραµµα ψυχαγωγίας που υλοποιείται µε δωρεά από το Ίδρυµα Σταύρος Νιάρχος. Ποια είναι όµως αυτά τα παιδιά και πώς ξεκίνησαν αυτή τη πρωτοβουλία;
Η Κωνσταντίνα Μαλτέζου και ο Νότης Παρασκευόπουλος, που είναι µαζί τα τελευταία χρόνια, ηθοποιοί στο επάγγελµα, µια µέρα αποφάσισαν να αλλάξουν την οπτική του κόσµου για τους ανθρώπους που µένουν στα γηροκοµεία και να αποδείξουν ότι δεν είναι ταµπού να είσαι κατάκοιτος ή να πάσχεις από άνοια. Έλαβαν την κατάλληλη εκπαίδευση, µελέτησαν την κατάσταση στα γηροκοµεία, δούλεψαν σκληρά πάνω στο µοντέλο ψυχαγωγίας που ήθελαν να προτείνουν, εξέτασαν ιστορικά ηλικιωµένων στις µονάδες και πλέον κάθε πρωί βρίσκονται σε διαφορετική µονάδα µε ηλικιωµένους στην Αττική.
Πρόκειται για την πρώτη ανεξάρτητη πρωτοβουλία στην Ελλάδα, που εφαρµόζει µάλιστα καινοτόµες πρακτικές διεγείροντας όλες τις αισθήσεις και ανασύροντας µνήµες µέσα από µπαχαρικά, υφάσµατα κ.ά.
«Με αυτό τον τρόπο µια γυναίκα από την Αγία Παρασκευή αναγνώρισε το ύφασµα του νυφικού της σε κάποιο από τα δικά µας και της χαρίσαµε το κοµµάτι από το εν λόγω ύφασµα» λέει ο Νότης.
Το ψυχαγωγικό µοντέλο που υλοποιούν, ενεργοποιεί και προκαλεί έντονες συναισθηµατικές αντιδράσεις, αποµακρύνει τη σκέψη από τον πόνο, µειώνει το στρες και βοηθά στη µάχη εναντίον της κατάθλιψης. Ταυτόχρονα, διεγείρει την αυτοσυγκέντρωση και τη µνήµη, δύο από τις πιο βασικές νοητικές λειτουργίες. Αυτό γίνεται µε τη «µέθοδο αποµονωµένης ακρόασης», µια προσέγγιση που έχει να κάνει µε τη συγκινησιακή φόρτιση κατά την αποµονωµένη ακρόαση, που συχνά λειτουργεί ως έναρξη για κουβέντα και ενισχύει την εξωστρέφεια του ηλικιωµένου. Σε κάποιες περιπτώσεις, ηλικιωµένοι µε αλτσχάιµερ είχαν πρόσφατη ψευδή µνήµη, κάποιοι που δεν µιλούσαν, τραγούδησαν, άλλοι που δεν κινούνταν, χόρεψαν». Ο Νότης επισηµαίνει και την αµφίδροµη σχέση που έχει όλο αυτό, καθώς όλοι περνούν όµορφα πρωινά και απογεύµατα, γελούν και συγκινούνται. «Με αρκετούς από τους ανθρώπους που γνωρίσαµε, έχουµε πια µια σχέση και ένα δέσιµο που δύσκολα ξεχνιέται και ακόµη πιο δύσκολα το αφήνεις πίσω σου. Επίσης τους προσεγγίζουµε ανθρώπινα. ∆εν τους αφήνουµε να καταλάβουν ότι χρησιµοποιούµε διαφορετικούς χειρισµούς λόγω της κατάστασής τους. Μιλάµε µαζί τους για τη ζωή, για την επικαιρότητα, για γαστρονοµία, για τον θάνατο. Κι από τη µεριά τους δεν λείπει το αστείρευτο χιούµορ. Η κυρία Μαρία λέει: “∆εν θα πεθάνω, αν δεν βρω πρώτα γκόµενο”. Η κυρία Αλεξάνδρα από το Μοσχάτο λιγουρεύεται όλο µπίρες και λουκάνικα.
Συχνά κάνουν χορογραφίες µε τα πι».

Όσο για την κατάσταση στα γηροκοµεία είναι λίγο πολύ γνωστή. Πέρα από τα οικονοµικά προβλήµατα και τις ελλείψεις προσωπικού, πολλές φορές το πρόβληµα είναι και η φιλοσοφία. «∆εν γίνεται να τους ξεχνάς µπροστά από µια τηλεόραση µε ένα πρόγραµµα που δεν τους ενδιαφέρει. Ούτε να τους βάζεις τυχαία µουσική στη διαπασών και να περιµένεις ότι αυτό θα τους κάνει καλό» µας λέει η Κωνσταντίνα. Το Θάλλω υλοποιείται σε συνολικά 8 µονάδες την εβδοµάδα στις οποίες επωφελούνται πάνω από 300 ηλικιωµένοι. Στόχος της οµάδας είναι η σταδιακή ένταξη ακόµη περισσότερων µονάδων, ενώ το 2019 σχεδιάζουν και επισκέψεις εκτός Αττικής. Ακόµα το Θάλλω απασχολεί και εθελοντές στους οποίους παρέχει εκπαίδευση. Παράλληλα ετοιµάζουν µια παράσταση που βασίζεται σε ιστορίες ηλικιωµένων που έχουν συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια στα γηροκοµεία τα οποία επισκέπτονται. Ο τίτλος του έργου είναι «Μενεξέδες και Ζουµπούλια», και η πρεµιέρα έχει προγραµµατιστεί για την Παρασκευή 21 Σεπτεµβρίου, Παγκόσµια Ηµέρα Αλτσχάιµερ, στο θέατρο Θησείον. «Μέσα από την παράστασή µας, προσεγγίζουµε µε ιδιαίτερη προσοχή το ζήτηµα της στερεοτυπικής εικόνας που έχουµε για την τρίτη ηλικία σε µια προσπάθεια να την απενεργοποιήσουµε και ταυτόχρονα να αφυπνίσουµε την κοινή γνώµη για τις εκφυλιστικές ασθένειες του κεφάλου»
Facebook
LinkedIn

Share:

Scroll to Top